Spookdorp - Gooisch... als lifestyle

Spookdorp

Gooisch - skivakantie

Ben je wel eens in het holst van de nacht het bos in gelopen? De ijzingwekkende stilte. Absolute leegte. Het onwerkelijke gevoel dat je echt helemaal alleen op de wereld bent. Precies dat is gevoel dat je krijgt als je midden februari door ’t Gooi wandelt. Het is alsof een nietsontziend virus een hele gemeenschap binnen enkele dagen heeft uitgeroeid. Maar niets is minder waar. Het is enkel de sterke arm van de bovengemiddelde welvaart die complete gezinnen binnen een handomdraai in een dorp zo’n 1000 kilometer verderop weer neerzet.

Het materiaal wordt geslepen, de Labrador wordt afgezet bij het hondenhotel, 18 karaats kettinkjes gaan om de banden en er wordt een dealtje gemaakt met de directeur van de school van de kinderen, zodat papa al op donderdag kan gaan rijden. Zo wordt voorkomen dat hij vast komt te staan tussen het plebs op de Duitse autobahn. Kortom; ’t Gooi gaat op wintersport. Of met skivakantie, zoals ze hier zeggen. Jan-Diederik en Claire op de achterbank van pa’s stationwagen op weg naar Oostenrijk. Dit is dan wel de armoedige versie. Wie echt aanzien wil oogsten, vliegt naar Zwitserland om vervolgens lekker te gaan racletten in het chalet dat al decennia lang in het bezit van de familie is. Het dorp waar opa nog op de houten latten zijn eerste vriendschap sloot met de Koninklijke familie, en waar skileraar Heinrich oma ‘onder andere’ leerde hoe ze in een pizzapunt de berg af moest komen.

Begrijp me niet verkeerd, ik zou zelf ook best graag jaarlijks op de lange latten willen staan. Ik concludeer zelfs dat er enige jaloezie door mijn verhaal heen klinkt. Maar het is vooral de massale migratie van een hele gemeente die mij zo verbaasd heeft. In Amsterdam-Oost, waar ik ruim een jaar geleden nog woonde, wist het gros van de buurt niet eens wat sneeuw was. Laat staan dat ze konden skiën. Eens in de vijf jaar reed mijn buurman in een verroeste BMW in vier dagen naar Marrakesh. De Labrador zat gewoon tussen de kinderen in, en sneeuwkettingen had hij ook niet nodig.

Het laatste nummer van GOOISCH

Categorieën