Een ode aan echte Gooische meisjes - Gooisch... als lifestyle

Een ode aan echte Gooische meisjes

Ode aan de Gooische meisjes

We kennen ze allemaal, echte Gooische meisjes. Doorgaans luisteren ze naar een dubbelde voornaam zoals Anne-Claire of Marie-Fleur. Ze wisten eerder hoe ze een hockeystick moesten vasthouden dan een rammelaar en zijn opgegroeid in de veiligste en meest beschermde stukjes van het Gooi. Een stereotype van het zuiverste soort. Als de Dikke van Dale een omschrijving voor ‘Gooische meisjes’ zou omvatten, zou bovengenoemde de strekking zijn. Toch is het de onjuistheid van deze vanzelfsprekendheid die mij het meest is op gevallen sinds ik zo’n twee jaar geleden ben verhuisd naar het Gooi.

Natuurlijk barst het hier van de types die simpelweg een zeefdruk zijn, of willen zijn, van de figuren uit de voorheen zo populaire TV serie ‘Gooische meisjes’. Echter, er is meer. Veel meer. Het Gooi huisvest namelijk ook een schat aan meisjes die het misschien wel veel meer verdienen om gezien te worden als de inheemse bevolking van het Gooi. Meisjes die hier niet pas zijn komen wonen toen hun vader werd gepromoveerd tot directielid van een bank, of toen de erfenis na de dood van opa en oma ervoor zorgden dat hun ouders eindelijk hun armzalige huisje in Almere vaarwel konden zeggen ten behoeve van de lang gekoesterde wens om in het Laren of Bussum te gaan wonen.

Laatst ontmoette ik er zo een in een Bussum. Lief, oprecht, goudeerlijk en puur. Niets in haar was gekleurd door de kenmerken van een geforceerde kakkineuze opvoeding of sociale omgeving. Wars van alles dat staat voor het Gooische meisje zoals ik ze kenden voordat ik haar ontmoetten. In haar jeugd had ze waterpolo gespeeld in plaats van hockey. Was niet gaan studeren omdat haar ouders dit haar voorschreven, maar koos ervoor om simpelweg een opleiding bloemschikken te volgen. Gewoon omdat dat haar passie was, daar werd ze blij en gelukkig van. Ze vertelde me dat ze onderdeel was van een schakeling aan generaties binnen haar familie die in het Gooi woonde. Haar open gezicht en onbevangenheid vond ik wonderschoon. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik voorheen een duidelijke voorkeur had voor het eerder omschreven stereotype Gooische meisjes. Maar na deze laatste ontmoeting werd het in eens helder. Ik leerde dat haar eenvoud en onbevangenheid zoveel meer schoonheid in zich dragen dan het masker dat doorgaans wordt omschreven als ‘Gooisch meisje’. Daarom is dit mijn ode aan haar, het echte Gooische meisje.

Het laatste nummer van GOOISCH

Categorieën